یادگیری، تربیت و آموزش مدارس در هزاره سوم 1 پیاپی 2 2025 01 21 The Role of Emotional Intelligence in Predicting Academic Adjustment and Educational Success among Students بررسی جایگاه هوش هیجانی در پیش‌بینی سازگاری تحصیلی و موفقیت آموزشی دانش‌آموزان 1 9 10.61838/jltestm.10 EN سارا کریمی گروه تکنولوژی آموزشی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران حمیدرضا شمس گروه برنامه‌ریزی درسی، دانشگاه قم، قم، ایران مهدیه توکلی گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 2024 11 26 <p>This study aimed to explain the role of emotional intelligence in predicting students’ academic adjustment and educational success through a systematic qualitative review of existing research. This qualitative review study employed a theoretical analysis approach based on a systematic examination of the literature. Data were collected from 15 purposefully selected national and international scientific articles. The selection process continued until theoretical saturation was achieved. The extracted data were analyzed using thematic analysis through open, axial, and selective coding. NVivo software version 14 was used for data management and qualitative analysis. The findings indicated that emotional intelligence, through intrapersonal and interpersonal competencies, plays a critical role in strengthening academic adjustment, which in turn enhances key indicators of educational success, including academic achievement, self-efficacy, achievement motivation, academic satisfaction, and academic flourishing. Furthermore, emotional intelligence contributes to reducing academic stress and improving school-based social relationships, leading to higher academic engagement and persistence. Emotional intelligence is a fundamental predictor of academic adjustment and educational success. Integrating emotional skills training into school curricula can significantly enhance students’ sustainable academic performance and overall educational quality.</p> <p>هدف این پژوهش تبیین نقش هوش هیجانی در پیش‌بینی سازگاری تحصیلی و موفقیت آموزشی دانش‌آموزان از طریق تحلیل نظام‌مند یافته‌های پژوهشی موجود است. این مطالعه یک پژوهش مروری کیفی با رویکرد تحلیل نظری است که بر پایه مرور نظام‌مند متون علمی انجام شد. داده‌ها از ۱۵ مقاله معتبر داخلی و بین‌المللی که به‌صورت هدفمند انتخاب شده بودند گردآوری گردید. فرایند انتخاب منابع تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. داده‌های استخراج‌شده با استفاده از روش تحلیل مضمون و از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. برای سازمان‌دهی و مدیریت داده‌های کیفی از نرم‌افزار NVivo نسخه ۱۴ استفاده شد. نتایج نشان داد هوش هیجانی از طریق شایستگی‌های درون‌فردی و بین‌فردی نقش اساسی در تقویت سازگاری تحصیلی دانش‌آموزان ایفا می‌کند و این سازگاری به‌عنوان سازه‌ای واسطه‌ای موجب ارتقای شاخص‌های موفقیت آموزشی از جمله پیشرفت تحصیلی، خودکارآمدی، انگیزش پیشرفت، رضایت تحصیلی و شکوفایی علمی می‌شود. همچنین یافته‌ها بیانگر آن است که هوش هیجانی با کاهش استرس تحصیلی و تقویت روابط اجتماعی مدرسه‌ای، پایداری تحصیلی و مشارکت آموزشی را به‌طور معناداری افزایش می‌دهد. هوش هیجانی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های سازگاری تحصیلی و موفقیت آموزشی، نقشی بنیادین در بهبود کیفیت نظام آموزشی ایفا می‌کند و ادغام آموزش مهارت‌های هیجانی در برنامه‌های درسی مدارس می‌تواند به ارتقای پایدار عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان منجر شود.</p> https://jltestm.com/index.php/jltestm/article/download/10/10