یادگیری، تربیت و آموزش مدارس در هزاره سوم در دست انتشار 1405 01 01 The Teacher as a Learning Experience Designer: Explaining the Roles of Professional Agency, Reflective Practice, and Instructional Innovation in Classroom Transformation معلم به‌مثابه طراح تجربه یادگیری: تبیین نقش عاملیت حرفه‌ای، تأمل‌ورزی و نوآوری آموزشی در تحول کلاس درس FA نرگس شریفی گروه برنامه‌ریزی درسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران فرزاد رستمی گروه علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران مریم سادات علوی‌کیا گروه برنامه‌ریزی درسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article <p>The transformation of school education depends less on introducing new tools than on teachers’ capacity to design meaningful, flexible, and responsive learning experiences. This study aims to propose a model explaining the relationships among teacher professional agency, reflective practice, continuous professional learning, teaching self-efficacy, and instructional innovation. A sequential mixed-methods design will be employed. The quantitative phase will examine the structural relationships among the variables, while the qualitative phase will analyze innovative teachers’ narratives concerning instructional redesign, responses to institutional constraints, and learning from experience. Reflective practice and professional learning are expected to promote deeper use of active learning, formative assessment, and educational technology by strengthening teacher agency and self-efficacy. The findings may provide a framework for redesigning in-service teacher education and shifting from standardized, prescription-based training toward sustained, collaborative, and school-based professional development.</p> <p>تحول آموزش مدارس بیش از آنکه به ورود ابزارهای جدید وابسته باشد، به توانایی معلمان در طراحی تجربه‌های یادگیری معنادار، انعطاف‌پذیر و متناسب با نیازهای دانش‌آموزان بستگی دارد. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی برای تبیین روابط میان عاملیت حرفه‌ای معلم، تأمل‌ورزی، یادگیری حرفه‌ای مستمر، خودکارآمدی تدریس و نوآوری آموزشی انجام می‌شود. مطالعه با رویکرد آمیخته متوالی اجرا خواهد شد؛ در بخش کمی، روابط ساختاری متغیرها بررسی می‌شود و در بخش کیفی، روایت معلمان نوآور درباره چگونگی بازطراحی تدریس، مواجهه با محدودیت‌های مدرسه و یادگیری از تجربه تحلیل خواهد شد. انتظار می‌رود تأمل‌ورزی و یادگیری حرفه‌ای، از طریق افزایش خودکارآمدی و عاملیت معلم، به استفاده عمیق‌تر از روش‌های فعال، ارزشیابی تکوینی و فناوری آموزشی منجر شود. نتایج می‌تواند چارچوبی برای بازطراحی دوره‌های ضمن خدمت و حرکت از آموزش نسخه‌محور به توسعه حرفه‌ای مدرسه‌محور فراهم کند.</p>