یادگیری، تربیت و آموزش مدارس در هزاره سوم 3 پیاپی 7 1405 02 01 Evaluation of an Augmented Reality (AR)-Based Curriculum and Analysis of Its Combined Effects on Motor Coordination, Academic Self-Concept, Cyber Ethics Development, and the Reduction of Risky Online Behaviors ارزشیابی برنامه درسی مبتنی بر واقعیت افزوده (AR) و تحلیل تأثیر ترکیبی آن بر هماهنگی حرکتی، خودپنداره تحصیلی، رشد اخلاق سایبری و کاهش رفتارهای پرخطر در فضای مجازی 1 25 FA رزیتا فخیمی فرهادی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران پریسا مسعودیان گروه علوم تربیتی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران نسرین محدث دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران حامد عبادی باربین دکتری تخصصی مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران مهدی اکبرزاده سقای دکترای تخصصی برنامه‌ریزی درسی، گروه مطالعات تربیتی و برنامه‌ریزی درسی، پردیس علامه امینی، دانشگاه فرهنگیان، تبریز، ایران Journal Article 1404 12 07 <p>This study aimed to evaluate an augmented reality-based curriculum and examine its combined effects on motor coordination, academic self-concept, cyber ethics development, and the reduction of risky online behaviors among lower-secondary school students in Tehran. This applied study employed a quasi-experimental pretest–posttest design with a control group. The statistical population consisted of lower-secondary school students in Tehran during the 2026–2027 academic year. A total of 60 students were selected and randomly assigned to an experimental group and a control group, with 30 participants in each group. The experimental group received an AR-based curriculum over eight weeks in 16 sessions of 45 minutes each, while the control group continued conventional school instruction. The research instruments included the Körperkoordinationstest für Kinder (KTK), the Academic Self-Concept Scale, a Cyber Ethics Questionnaire, and a Risky Online Behaviors Questionnaire. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance and subsequent univariate ANCOVAs in SPSS version 27. MANCOVA results indicated a significant overall effect of the AR-based curriculum on the combined dependent variables (Wilks’ Lambda=0.219, F(4,50)=44.58, p&lt;0.001, partial η²=0.781). Univariate analyses showed significant effects on motor coordination (F=68.94, p&lt;0.001, partial η²=0.565), academic self-concept (F=51.27, p&lt;0.001, partial η²=0.492), cyber ethics (F=59.73, p&lt;0.001, partial η²=0.530), and risky online behaviors (F=55.46, p&lt;0.001, partial η²=0.511). The AR-based curriculum significantly improved motor coordination, strengthened academic self-concept, enhanced cyber ethics, and reduced risky online behaviors. These findings indicate that augmented reality can function as a multidimensional and interactive educational platform for simultaneously promoting physical, academic, and digital citizenship competencies in school curricula.</p> <p>هدف پژوهش حاضر ارزشیابی برنامه درسی مبتنی بر واقعیت افزوده و بررسی تأثیر ترکیبی آن بر هماهنگی حرکتی، خودپنداره تحصیلی، رشد اخلاق سایبری و کاهش رفتارهای پرخطر در فضای مجازی در دانش‌آموزان دوره متوسطه اول شهر تهران بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش نیمه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دوره متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی 2026–2027 بود. در مجموع 60 دانش‌آموز انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر کدام 30 نفر، تخصیص یافتند. گروه آزمایش طی هشت هفته، در قالب 16 جلسه 45 دقیقه‌ای، برنامه درسی مبتنی بر واقعیت افزوده را دریافت کرد و گروه کنترل آموزش معمول مدرسه را ادامه داد. ابزارهای پژوهش شامل آزمون هماهنگی حرکتی KTK، مقیاس خودپنداره تحصیلی، پرسشنامه اخلاق سایبری و پرسشنامه رفتارهای پرخطر در فضای مجازی بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تحلیل‌های کوواریانس تک‌متغیری در نرم‌افزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد اثر کلی برنامه درسی مبتنی بر واقعیت افزوده بر ترکیب متغیرهای وابسته معنادار بود (Wilks’ Lambda=0.219, F(4,50)=44.58, p&lt;0.001, partial η²=0.781). در تحلیل‌های تک‌متغیری، اثر مداخله بر هماهنگی حرکتی معنادار بود (F=68.94, p&lt;0.001, partial η²=0.565). همچنین، اثر مداخله بر خودپنداره تحصیلی (F=51.27, p&lt;0.001, partial η²=0.492)، اخلاق سایبری (F=59.73, p&lt;0.001, partial η²=0.530) و رفتارهای پرخطر در فضای مجازی (F=55.46, p&lt;0.001, partial η²=0.511) معنادار بود. برنامه درسی مبتنی بر واقعیت افزوده توانست به‌طور هم‌زمان موجب بهبود هماهنگی حرکتی، تقویت خودپنداره تحصیلی، ارتقای اخلاق سایبری و کاهش رفتارهای پرخطر در فضای مجازی شود. بر این اساس، واقعیت افزوده می‌تواند به‌عنوان یک بستر آموزشی چندبعدی و تعاملی در برنامه‌های درسی مدارس برای توسعه هم‌زمان شایستگی‌های جسمانی، تحصیلی و شهروندی دیجیتال مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://jltestm.com/index.php/jltestm/article/download/71/36