تبیین نقش آموزش تلفیقی در افزایش اثربخشی فرایندهای یاددهی–یادگیری
کلمات کلیدی:
آموزش تلفیقی, یاددهی–یادگیری, انگیزش تحصیلی, توانمندسازی معلم, عدالت آموزشیچکیده
هدف این مطالعه، بررسی و تبیین نقش آموزش تلفیقی در ارتقای اثربخشی فرایندهای یاددهی–یادگیری در محیطهای آموزشی معاصر است. این پژوهش از نوع مطالعه مروری کیفی و تحلیلی است. دادهها صرفاً از طریق مرور نظاممند 15 مقاله علمی معتبر مرتبط با آموزش تلفیقی و اثربخشی یادگیری جمعآوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار NVivo نسخه 14 و با رویکرد تحلیل محتوای کیفی شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. فرایند تحلیل تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت تا مفاهیم، زیرمفاهیم و مقولههای اصلی استخراج و ساماندهی شوند. نتایج نشان داد که آموزش تلفیقی با ایجاد چارچوب یادگیری یکپارچه، تلفیق روشهای تدریس متنوع، ارتقای نقش فعال یادگیرنده و بازطراحی محیطهای آموزشی، موجب افزایش کیفیت یادگیری، تعمیق مفاهیم، توسعه مهارتهای تفکر انتقادی و تقویت انگیزش و مشارکت تحصیلی میشود. همچنین، این رویکرد توانمندسازی حرفهای معلمان، بهبود تعامل معلم–دانشآموز و ارتقای رضایت شغلی آنان را به دنبال دارد. در سطح نهادی، آموزش تلفیقی موجب ارتقای عدالت آموزشی، انعطافپذیری نظامهای آموزشی و بهرهوری منابع میشود و بستر لازم برای آمادگی و پاسخگویی به تحولات محیطی را فراهم میآورد. آموزش تلفیقی با بهرهگیری همزمان از مزایای آموزش حضوری و الکترونیکی، علاوه بر ارتقای اثربخشی فرایندهای یاددهی–یادگیری، میتواند پیامدهای مثبت سازمانی و نهادی نیز ایجاد کند. یافتههای این مطالعه میتواند به برنامهریزان، معلمان و سیاستگذاران آموزشی در طراحی محیطهای یادگیری منعطف، پویا و کارآمد کمک کند.
دانلودها
مراجع
Alammary, A., Sheard, J., & Carbone, A. (2014). Blended learning in higher education: Three different design approaches. Australasian Journal of Educational Technology, 30(4), 440–454.
Bernard, R. M., Borokhovski, E., Schmid, R. F., Tamim, R. M., & Abrami, P. C. (2014). A meta-analysis of blended learning and technology use in higher education. Journal of Computing in Higher Education, 26(1), 87–122.
Bozkurt, A., & Sharma, R. C. (2020). Emergency remote teaching in a time of global crisis. Asian Journal of Distance Education, 15(1), i–vi.
Bransford, J. D., Brown, A. L., & Cocking, R. R. (2000). How people learn: Brain, mind, experience, and school. Washington, DC: National Academy Press.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). Intrinsic and extrinsic motivations: Classic definitions and new directions. Contemporary Educational Psychology, 25(1), 54–67.
Dziuban, C., Graham, C. R., Moskal, P. D., Norberg, A., & Sicilia, N. (2018). Blended learning: The new normal and emerging technologies. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 15(3), 1–16.
Ertmer, P. A., & Ottenbreit-Leftwich, A. T. (2010). Teacher technology change. Journal of Research on Technology in Education, 42(3), 255–284.
Garrison, D. R., & Vaughan, N. D. (2008). Blended learning in higher education. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Graham, C. R. (2013). Emerging practice and research in blended learning. In M. G. Moore (Ed.), Handbook of distance education (pp. 333–350). New York, NY: Routledge.
Koehler, M. J., & Mishra, P. (2009). What is technological pedagogical content knowledge? Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 9(1), 60–70.
Means, B., Toyama, Y., Murphy, R., Bakia, M., & Jones, K. (2010). Evaluation of evidence-based practices in online learning. Washington, DC: U.S. Department of Education.
OECD. (2019). Innovating education and educating for innovation. Paris: OECD Publishing.
Porter, W. W., & Graham, C. R. (2016). Institutional drivers and barriers to faculty adoption of blended learning. British Journal of Educational Technology, 47(4), 748–762.
Trust, T., & Whalen, J. (2020). Should teachers be trained in emergency remote teaching? Journal of Technology and Teacher Education, 28(2), 189–199.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Wang, F. H., Han, J. H., & Yang, H. Z. (2015). Exploring the effect of blended learning. Computers & Education, 87, 83–95.
