تحلیل جایگاه آموزش مبتنی بر شواهد در بهبود تصمیمگیریهای آموزشی
کلمات کلیدی:
آموزش مبتنی بر شواهد, تصمیمگیری آموزشی, کیفیت آموزش, سیاستگذاری آموزشی, تحلیل کیفیچکیده
هدف این پژوهش تبیین نقش آموزش مبتنی بر شواهد در ارتقای کیفیت، دقت و اثربخشی تصمیمگیریهای آموزشی در سطوح مختلف نظام تعلیم و تربیت است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به شیوه مرور نظاممند ـ تفسیری ادبیات انجام شد. دادهها از طریق بررسی هدفمند مقالات معتبر علمی در پایگاههای بینالمللی و داخلی گردآوری شد و پس از طی مراحل غربالگری، ۱۵ مقاله واجد شرایط انتخاب گردید. نمونهگیری بهصورت هدفمند نظری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل مضمون و با بهرهگیری از نرمافزار NVivo 14 انجام شد که طی آن فرایند کدگذاری باز، محوری و انتخابی صورت گرفت و مضامین اصلی و روابط مفهومی میان آنها استخراج شد. یافتهها چهار مضمون اصلی را آشکار ساخت: نهادینهسازی فرهنگ شواهدمحور در نظام آموزشی، بهبود کیفیت تصمیمگیریهای آموزشی، توانمندسازی حرفهای ذینفعان آموزشی و پیامدهای نظاممند آموزش مبتنی بر شواهد. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر شواهد موجب کاهش تصمیمهای سلیقهای، افزایش انسجام سیاستها، ارتقای شایستگی حرفهای معلمان و مدیران، بهبود نتایج یادگیری دانشآموزان، تقویت عدالت آموزشی و افزایش اعتماد عمومی به نظام آموزشی میشود. آموزش مبتنی بر شواهد بهعنوان یک راهبرد کلیدی، بستر تصمیمگیریهای هوشمند، پاسخگو و پایدار را در نظامهای آموزشی فراهم میسازد و میتواند نقش تعیینکنندهای در ارتقای کیفیت آموزش و تحقق اهداف توسعه پایدار ایفا کند.
دانلودها
مراجع
Biesta, G. (2007). Why “what works” won’t work: Evidence‐based practice and the democratic deficit in educational research. Educational Theory, 57(1), 1–22.
Brown, C. (2015). Leading the use of research and evidence in schools. Institute of Education Press.
Brown, C., & Greany, T. (2018). The evidence-informed school system in England. UCL Institute of Education Press.
Bryk, A. S., Gomez, L. M., Grunow, A., & LeMahieu, P. G. (2015). Learning to improve: How America’s schools can get better at getting better. Harvard Education Press.
Bush, T. (2020). Theories of educational leadership and management (5th ed.). Sage.
Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., & Gardner, M. (2017). Effective teacher professional development. Learning Policy Institute.
Datnow, A., & Hubbard, L. (2016). Teacher capacity for and beliefs about data-driven decision making. Journal of Educational Change, 17(1), 47–67.
Datnow, A., & Park, V. (2019). Professional collaboration with purpose. Routledge.
Davies, P. (1999). What is evidence-based education? British Journal of Educational Studies, 47(2), 108–121.
Fullan, M. (2016). The new meaning of educational change (5th ed.). Teachers College Press.
Hargreaves, A. (2007). Teaching in the knowledge society. Teachers and Teaching: Theory and Practice, 9(3), 243–256.
Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012). Professional capital. Teachers College Press.
Hargreaves, A., & O’Connor, M. T. (2018). Collaborative professionalism. Corwin.
Hattie, J. (2009). Visible learning. Routledge.
Levin, B. (2013). To know is not enough. Harvard Education Press.
Mandinach, E. B., & Gummer, E. S. (2016). Data literacy for educators. Teachers College Press.
OECD. (2019). Education policy outlook. OECD Publishing.
OECD. (2020). Education at a glance. OECD Publishing.
OECD. (2021). Building the future of education. OECD Publishing.
Schleicher, A. (2018). World class: How to build a 21st-century school system. OECD Publishing.
Slavin, R. E. (2020). Evidence-based reform in education. Johns Hopkins University Press.
